مفاهیم کلی جراحی بینی

رینو پلاستی (جراحی زیبایی بینی)

از بین تمام اعمال زیبائی، جراحی پلاستیك بینی كه اصطلاحاً ” رینوپلاستی ” نامیده می‌شود از ویژگی‌های خاصی برخوردار است. این عمل چیزی بیشتر از مهارت جراحی است و در حقیقت تلفیقی از علم و هنر است. جراح زیبایی بینی قبل از هر چیز یك پزشك است  و فاكتورهای پزشكی و روانی كه باعث شده یك فرد سالم با میل خودش برای انجام یك جراحی مراجعه كند را به خوبی درك می‌كند  ضمناً او مثل میكل آنژ یك مجسمه تراش است. میكل آنژ تكه سنگی در اختیار داشت و با چشم بصیرت اثر خود را در لابلای آن می‌دید .وی با تراشیدن قسمتهای زاید سنگ اثر خود را در معرض دید دیگران قرار داد. جراح زیبایی بینی نیز با درنظرگرفتن شكل مناسب بینی برای هر صورت خاص، با برداشتن قسمتهای اضافی و حالت دادن به قسمتهای باقیمانده سعی میكند اثر هنری خود را در معرض دید قرار دهد. بدیهی است وی هیچگاه به بینی به طور منفرد نگاه نمیكند بلكه بینی را دركنار سایر اجزای صورت بیمارش می‌بیند. به عبارت بهتر نمی‌توان با در نظر گرفتن یك بینی ایده ال به خلق آن پرداخت بلكه بهترین بینی نوعی است كه با سایر اجزاء صورت هماهنگی داشته باشد.

تصور و انتظارات غیر واقع بینانه درمورد جراحی پلاستیك بینی زیاد است. همیشه این امكان وجود ندارد كه بافت انسان را به گونه ای تغییر داد تا آنچه بیمار دلش می‌خواهد حاصل شود. هدف جراح این است كه ظاهر بیمار را در طی اعمالی كه به دقت برنامه ریزی شده اند زیباتر كند. اینكه او چگونه به این مهم دست می‌یابد به میزان زیادی بستگی به آموزش، تجربه، علم و مهارت او دارد و تمامی‌این فاكتورها بسیار متغیر هستند. همكاری بیمار وواكنش های ناخواسته نیز نقش بسیاراساسی در نتیجه نهایی یك عمل جراحی دارد .جراح نمی‌تواند نتیجه نهایی عمل را تضمین كند بلكه قادر است تضمین كند كه تمامی‌تلاش خود را برای حصول نتیجه بهتر بكارخواهدبرد .

 

روشهای عمل زیبایی                                         

برای انجام  عمل زیبائی بینی دو تکنیک یا روش به نامهای

روش با زو روش بسته

وجود دارد .

بعضی از جراحان روش بسته را و بعضی دیگر روش باز را ترجیح میدهند اما به طور کلی طرفداران عمل باز در حال افزایش هستند . استفاده جراح از روش باز یا بسته امتیاز و یا اشکالی را متوجه وی نمیکند  بلکه  مهم این است که نتیجه نهائی مطلوب باشد.

مواردی هست که  غالب پزشکان  روش باز را  ترجیح میدهند  که در این رابطه  میتوان از موارد زیر نام برد :

عمل جراحی مجدد ، عمل بر روی بینی ای  که  در اثر تصادف قبلی دفرمه شده باشد ، عمل زیبائی وقتی  که با انحراف بینی شدیدی همراه باشد که شکل ظاهری را هم کاملا کج کرده باشد

تنها تفاوت روش باز با روش بسته در این است که در  روش باز علاوه بر خط برشی که در روش بسته بکار میرود  ، برش  کوچکی نیز روی پوست کلوملا همان قسمت میانی  بین دو سوراخ بینی داده میشود که بطور معمول پائین تر از پره های بینی قرار میگیرد.

.  این برش این امکان را فراهم میکند که بتوان پوست بینی را بلند کرد و تمامی ساختمانهای اصلی بینی که شامل قسمت استخوانی ، قسمت غضروفی و بافت نرم است را دقیقا مشاهده کرد و عمل جراحی را زیر دید مستقیم انجام داد . محل  جوش خوردن بخیه های این برش  باقی نمیماند و جای نگرانی ندارد. نکته ای که لازم به یاددآوری است اینکه برش خوردن یا برش نخوردن گوشه های بینی یا اصطلاحا پره های بینی ارتباطی به روش باز یا بسته ندارد بلکه به اندازه سوراخ ها و پره های بینی بستگی دارد یعنی اینکه اگر سوراخهای بینی بزرگ باشند و لازم باشد که کوچک تر و جمع تر شوند هیچ راهی به جز برش خوردن کناره های ( پره های )  بینی نیست  حتی اگر جراحی به طریقه بسته باشد.

 

مزایای روش باز

 

جراحی زیر دید مستقیم انجام میشود لذا احتمال غیر قرینگی کمتر میشود
– قدرت مانور جراح و فضا برای کار کردن وی بیشتر است
رینوپلاستی ترمیمی یا رتوش:

جراحی ترمیمی بینی عملی است که به منظور اصلاح و رفع ایراداتی که در اثر جراحی قبلی بینی ایجاد شده است، مدتی پس از جراحی اول انجام می پذیرد. برخی اوقات نیز جراحی دوم به منظور رفع ایرادی که در جراحی اول مورد توجه جراح نبوده است انجام می گیرد. به عنوان مثال اگر که طی جراحی اول به بزرگی توربینیت های بینی اهمیت داده نشود ممکن است جراحی دوم جهت رفع ایراد مذکور و به منظور اصلاح گرفتگی بینی ضرورت یابد.

زمان انجام جراحی ترمیمی بینی:

در بسیاری از موارد توصیه میشود که حداقل یک سال از زمان جراحی اول بینی بگذرد و بعد اقدام به جراحی ترمیمی گردد. لازم به ذکر است که برخی ایرادات بینی را میتوان زودتر از یک سال برطرف نمود. به عنوان مثال بر طرف نمودن برجستگی استخوانی کوچکی که در جراحی اول از نظر جراح دور مانده است به سادگی حتی با گذشت ۶ ماه از جراحی اولیه قابل انجام است.

بینیهای مختلف و نتیجه عمل راینو پلاستی در آنها:

 

بینی گوشتی

بعضی بینی ها به بینی گوشتی معروف هستند که مشخصه آنها بینی پهن با پوست ضخیم و بافت غضروفی ناچیز است. روش اصلاح اینگونه بینی ها با روش جراحی بینی های استخوانی متفاوت است. . در یك بینی گوشتی واقعی بافت‌غضروفی بسیار ناچیز و همه برجستگی ضخامت پوست است. نوك این بینی‌ها خیلی نرم است در جراحی بینی گوشتی استفاده از روش های تقویت اسکلت بینی برای افزایش حمایت بافت های نرم بینی ضروری است.
در صورتی که این بینی ها به روش هایی که مستلزم برداشتن بیش از اندازه بافت هاست، تحت جراحی قرار گیرند، با نتایج نامطلوب همراه خواهند شد. با این وجود جراحی این نوع بینی ها با استفاده از تکنیک های جدید می تواند با نتایج مطلوب همراه باشد.

    بینی غیر گوشتی:

پهن بودن نوك بینی ممكن است به دليل رشد بیش از حد غضروف‌های بینی باشد، در حالی‌كه پوست بینی ممكن است بسیار نازك باشد به حدی كه ما از روی پوست شكل و آناتومی غضروف‌ها را می‌بینیم. این بینی غضروفی(استخوانی) است. در یك بینی گوشتی واقعی بافت‌غضروفی بسیار ناچیز و همه برجستگی ضخامت پوست است. نوك این بینی‌ها خیلی نرم است انگار هیچ غضروفی زیر پوست آن نیست. ولی بینی غضروفی حالت ارتجاعی بسیار زیادی دارد نوع جراحی بینی گوشتی و غیر گوشتی با هم فرق دارد

 

 

از آنجا که در عمل راینوپلاستی، پوست به هیچ وجه دستکاری نشدهو فقط روی اسکلت بینی یعنی غضروف و استخوان کار انجام می‌گیرد، بینی‌های گوشتی قابلیت کوچک شدن به میزان زیاد را ندارند هدف از هر عمل جراحي زيبايي، بهبود بخشيدن به وضع ظاهري است نه رسيدن به زيبايي مطلق و کامل.

اشکالات گوناگون بيني مانند پهن بودن بيني، بزرگ بودن سوراخ‌هاي بيني، جعبه‌اي شکل بودن نوک بيني، افتادگي نوک بيني و طي عمل جراحي اصلاح مي‌شود.